Anno nu

Het AIM is het meest bekende en die zet zich in voor alle Natives en is een erkende organisatie die het op neemt tegen al het onrecht en mede een grote rol speelt in politieke debatten over dingen die worden besproken zoals wel of geen casino in het reservaat, over de voedselbonnen en het onderwijs en de huisvesting. Vooral in South Dakota in het Pine Ridge reservaat is het een grote chaos, daar heerst nog steeds veel onderdrukking en het reservaat is bekend door de Slag bij Wounded Knee. Met pijn in mijn hart krijg ik verslagen binnen van goede vrienden die zich inzetten voor een beter leven in het reservaat, de situatie is embarmelijk slecht daarginds en is de huis vesting ook enorm slecht. Ze wonen daar met een heel gezin in een caravan of een klein vervallen huis wat goed is voor de sloop, ze krijgen voedsel pakketten met een houdbaarheids datum van twee jaar over de tijd en werk is er haast niet en het land daarginds ik niet echt geschikt voor landbouw.

Zo ziet de situatie uit in Pine Ridge en dit is nog maar een topje van de ijsberg van alle ellende die zich er af speelt, ik kan er zelf weinig aan veranderen maar geef wel mijn steun en een luisterend oor en ik zie het toch graag vermeld hier op de site want men schets het leven van een Native mooi in maar dat is niet altijd zo. Ik probeer een beeld te schetsen van het leven anno nu en van hun steeds voordurende strijd tegen een regering die van alles beloofd maar niet alles na komt, natuurlijk lukt het de ouderen soms wel om dingen voor elkaar te krijgen maar dat is weinig vergeleken bij wat ze nodig hebben om fatsoenlijk te overleven en een waardig leven kunnen leiden. Het leven op Pine Ridge is dus ver beneden peil en verschillende organisatie’s zetten zich er voor in om daar toch veranderingen in te brengen ook al gaat het langzaam maar elke stap is er eentje denkt men.

Natuurlijk zijn er ook reservaten waar het beter gesteld is zoals bij de Navajo’s, de grootste stam die in een reservaat leven en die van het toerisme leven, ook daar zie je wel slechte woningen en Natives die het minder hebben maar daar hebben de ouderen meer inspraak bij de regering en laten ze zich niet van de baan schuiven en gaat het progres naar een waardig bestaan vooruit en kunnen ze leven en wonen naar hun eigen regels. Neem nu de Hopi’s, die leven helemaal zoals ze zelf willen leven en altijd hebben gedaan, ze laten niet veel toeristen toe en mag je er wel komen dan is fotograferen verboden, ze leven nog zoals ze altijd hebben geleefd en bemoeien zich weinig met het hedendaagse leven en wonen en leven totaal ge-issoleerd.

Over het algemeen blijven de Natives vechten voor hun rechten en is het soms in één reservaat beter vertoeven dan in een ander maar wat ze allemaal gelijk hebben is hun gevecht tegen de regering, zo was het vroeger en zo is het nu nog steeds, natuurlijk krijgen ze meer inspraak maar dat is nog te weinig. Ik wordt op de hoogte gehouden door verschillende mensen en groepen waar ik mij bij heb aangesloten en de ene keer een leuk bericht krijg en de andere keer een minder leuke, het mooie is als ze een overwinning maken op de regering en de ouderen er tevreden over zijn en dat er naar hun stemmen is geluisterd.

De Natives staan bekend om hun enorme artistieke kunst en vakmanschap zoals het maken van juwelen, schilderijen, potten bakken en kleden weven en zo kan ik nog meer dingen op noemen. Hun grootste inkomens stamt ook af van de dingen die ze maken, tijdens een Pow Wow verkopen ze hun sieraden en andere dingen, in een reservaat kan je ook terecht voor hun mooie dingen en dat voor een betaalbare prijs en dat je zeker weet dat het handgemaakt is en dat het geld goed terecht komt. Zelf heb ik ook handgemaakte dingen en elke keer als ik er kom neem ik weer wat anders mee, het is een soort uitdaging om aan iets leuks te komen wat tevens ook nog uniek is. Tegenwoordig wordt er veel aangeboden en heb je volop keuze uit mooie sieraden, fancy shawls, fluiten, bogen en speren en de zo bekende kachina’s. Voor iedereen is er wel iets en vaak kan je ook nog wel onderhandelen maar meestal zijn de prijzen betaalbaar.

Sommigen kijken nog neer op de Natives en denken hun respectloos te kunnen benaderen of foto’s van hen te maken zonder het te vragen. Voor mij is het van belang om hen met respect te behandelen en dan doen ze het ook met jou en dan met een beetje geluk krijg je soms leuke verhalen te horen, heb je interesse in hun levensstijl dan kan het gebeuren dat ze leuke verhalen vertelen en staat vragen ook vrij, daarbij komt wel dat je hen laat uit praten en niet eerder wat zegt, onderbreken is taboe. Soms krijg je een lang verhaal en voor mij is dat een must om te horen want sommige verhalen zijn grappig of heel leerzaam, toon respect en hun verhalen kunnen boeiend zijn en dan voel je de harmonie en rust die hen uit stralen. Ik heb menige verhalen gehoord en heb een vriend als die eenmaal aan het vertellen slaat hij dat de hele dag wel door kan doen, heel boeiend en leerzaam als je ervan houdt. Voor mij gaat er altijd weer een wereld open als ik er ben en het doet mij pijn als ik zie hoe ze leven en hoe ze nog moeten vechten voor hun rechten en daarom steun ik hen om mij aan te sluiten bij bepaalde groeperingen, mijn stem en steun hebben ze en meer dan dat kan ik niet doen.

Zelf ga ik in 2014 weer voor enkele weken naar Amerika en hoop dan iets meer te weten te komen over het leven van de Cherokee’s want het is de bedoeling dat ik vlak bij hen in de buurt logeer en zo contact kan krijgen met hen via goede vrienden. Natuurlijk zal ik ook daar verslag van doen en met foto’s als ik die mag maken.

Terug naar korte verhalen

aim


Ali


annonu01


annonu02


annonu03


annonu04


annonu05