Mijn trip door Arizona

Ik was daar van 16 oktober t/m 30 oktober 2005.

Voordat ik begin aan mijn reisverslag wil ik allereerst mijn man en onze kinderen bedanken. Zonder hun was mijn reis niet haalbaar geweest aangezien zij mij deze reis cadeau hebben gegeven. Natuurlijk mag ik ook niet vergeten mijn verblijf bij Gary en Diana Peterson in Mesa – Arizona, zij hebben mij opgenomen als een familielid en alles geregeld voor een fijne en onvergetelijke vakantie daar! Gary, zelf deels Laguna, heeft ervoor gezorgd dat wij met zijn tweetjes een fantastische reis konden ondernemen naar de Reservaten en dat ik veel verbleef tussen de Navajo’s en dat ik de kans had om veel dingen te vragen en te zien. In mijn verhaal zal veel het woordje Rez voorkomen wat betekend Reservaat, dat is een algemene afkorting daar. Arizona is een staat met veel afwisseling in de natuur en volop woestijnen daar, een droge staat waar het weinig regent en waar je toch volop verschillen hebt in temperatuur…..mijn thuisbasis Mesa daar ligt in het warmste woestijngebied wat men daar de Mohave noemt, en ik was er in oktober en dan heb je er zelfs nog temperaturen van 37 to 40 graden. Ga je de Rez in dan kom je in een heel ander gebied en daar kunnen de nachten koud zijn maar de dagen zijn aangenaam, verder is Arizona een behoorlijke grote staat en je kan er uren rijden zonder dat je ook maar iets tegenkomt en wat het belangrijkste is, zorg er altijd voor dat je voldoende water bij je hebt, dat is regel nummer 1. Voor mij is er een wens in vervulling gegaan met deze reis en heb ik eindelijk zelf een tijdje tussen de Natives vertoefd en heb het mooie maar soms zo ruige landschap gezien en ondervonden in Arizona, maar daarbij had ik een hele goede gids en tevens een goede vriend die mij alle tijd gaf om dingen te vragen en te laten zien en zelf ontzettend veel informatie voor mij had. Wat ook een hoogtepunt was van mijn reis daar was dat ik een Pow Wow mee heb gemaakt, en dat is iets heel fascinerends en ook daar komen woorden gewoon tekort om het te beschrijven! Ik probeer in mijn verslag alle mooie en speciale momenten aan jullie over te brengen, natuurlijk was alles uniek maar sommige dingen springen er gewoon uit en ik hoop dat jullie een beetje het idee krijgen van hoe het daar is, en natuurlijk hoop ik dat de foto’s iets vertellen van het landschap daar en het leven daar en dat ook jullie een beetje kunnen genieten van de vele foto’s die ik er heb gemaak. Contact met mijn man en kinderen verliep via de computer en soms per telefoon in de Rez.

Mijn aankomst

Mijn reis startte op zondag 16 oktober vanaf Schiphol naar Londen, via Londen ben ik rechtstreeks naar Phoenix gevlogen, een lange reis en aangezien je geen flauw idee hebt waar je terecht komt maakt het extra spannend. Ik ken Gary en zijn vrouw via onze sites, het contact via mail ging al snel over naar MSN en aangezien Gary en ik veel gemeen hadden klikte het goed, en zo ontstond er in een korte tijd een goede band en na een tijdje werden er over en weer pakketten verstuurd en de mooie foto’s die hij stuurde deden mijn bloed toch wel kriebelen, wat zou ik er graag heen gaan, en die kans kreeg ik toen mijn man spontaan zei: van nou je mag er wel heen! Tja en het onderdak was zo geregeld en ik kon bij Gary en Diana verblijven, en na maanden te hebben afgeteld was het dan zover. De reis naar Phoenix verliep vlotjes, nou ja ik werd alleen op het vliegveld van Phoenix apart gehouden en kreeg een koffer controle, dus alles werd nagecheckt wat voor mij geen probleem was, ze doen hun werk en soms wordt er eentje eruit gepikt en toevallig was ik dat dus. Maar goed men had verwacht dat ik zo rond zes uur wel bij Gary en Diana zou aankomen maar dat werd helaas wat later, ik ben na die controle met de taxi naar hun gebracht, en dan al kijk je om je heen en weet dat het echt is, je bent in Arizona en wat staat je allemaal te wachten???

Het overschakelen op Engels was geen probleem, voor mij is het een soort van tweede moedertaal en ik schakel mijn Nederlands denken dan ook snel uit. Eindelijk zo rond zeven uur kwam ik aan bij Gary en Diana, en het klikte meteen, het zijn allebei schatten van mensen en ik kreeg gelijk mijn kamer te zien en een rondleiding door hun trailer en was vrij om te pakken wat ik wilde, en ik voelde mij er gelijk thuis en hielp dus ook al snel mee met dingen en zette koffie etc…. Ondanks de lange reis was ik toch nog redelijk fit en we hebben nog gekletst tot elf uur en daarna ben ik toch maar gaan slapen, waar ik wel aan moest wennen was de temperatuur daar.

In de avond kan je daar gewoon buiten op de veranda zitten, het weer is daar heel geschikt voor, je bent daar heel veel buiten aangezien het weer daar dat goed toelaat, behalve in de zomer hebben ze alles potdicht en de airco aan want dan hebben ze soms temperaturen van rond de 50 graden. In heel Arizona heb je veel reservaten, veelal Navajo’s en Apache’s en niet te vergeten de Hopi’s. Sommige reservaten hebben een casino want daardoor komen er inkomsten en is er werk, als de stamoudsten ermee eens zijn dan mag er een casino komen maar veel reservaten hebben dat liever niet. Arizona is een Copperstate, oftewel een staat waar veel kopermijnen zijn en zodoende noemt men het de Copperstate.

Het is verder een enorm grote staat en natuurlijk staat hij bekend om zijn grote cactussen, de Saguaros cactussen zijn er het bekenst en zijn enorm groot en zwaar, hebben ze zeg maar zijtakken dan zijn ze meer dan honderd jaren oud. Arizona heeft veel te bieden wat natuur betreft en kent veel verschillen in het landschap, daarbij komt dat je wel van het ruige landschap moet houden en dat je daar echt van de ene verassing naar de andere valt als je er rond wandelt of rijdt. Verder kan je daar veel ontdekken en zien hoe de Natives er hebben geleefd en zie je er hele mooie rotstekeningen, het is een staat met een rijke geschiedenis.


gary-diana-ali-24-10-2005

naderen mesa02-26-10-2005

naderen-mesa-26-10-2005

mesa-village-25-10-2005

100_2267

mainstreet

scottsdale

Het idee van hoe de meeste mensen denken over de Natives is vaak een verkeerd beeld, ze zien hun nog net als vroeger in een tipi of een hogan maar dat is allang niet meer zo, ze hebben nog niet al hun rechten terug en moeten nog veel opkomen voor hun volk, en om traditie’s te behouden en door te geven wordt soms steeds moeilijker aangezien niet iedereen in hun reservaat wil verblijven en hun heil elders zoeken. Toch gelukt het om meer tradities over te brengen op de jongeren en families bij elkaar te houden, familietradities en banden zijn heel sterk daar en wat mij vooral is opgevallen is de vriendelijkheid van de Navajo’s, daar heb ik het meeste contact meegehad en in hun reservaat hebben wij enkele dagen vertoefd. Maar daar meer over in mijn Rez-trip.