De Bizon

De Native mensen gebruikten de bizon sinds de ijstijd. Het werd gebruikt voor alles, van voedsel tot kleren, en religieuse objecten. Door hun vakmanschap maakten ze er werktuigen van, en de bizon werd gebruikt op een vast traject tussen de Appalachian en de Rocky Mountains, zo konden ze overleven. In 1500’s, de Spanjaarden brachten paarden mee en deze waren snel en goed wendbaar, de Native gebruikten ze om grote bizon kudde’s te volgen. De blanken begonnen met het afslachten van de bizons, naar verluidt miljoenen in de late 1800’s. De bizons werden gedood voor materialistische redenen. Duizenden werden gedood alleen voor hun horens, huiden en tongen, en werden daarna achtergelaten om weg te rotten in de zon op de prairie.

De Kansas en Pacific Railroad deed veel om het afslachten van de vele bizon kuddes te promoten. Ze vervoerden de grote hoofden en deze werden weer verscheept naar het Oosten. Voor tien dollar, kon je al een trip boeken in een luxe treinwagon met een coach en een geweer en munitie, je kon net zolang schieten tot je munitie op was of je geweer te heet werd, en dat alles vanuit het raam van die wagon. Generaal Sheridan, een commander van de United States Army, hij zei dat de buffalo hunters meer deden in vijf jaar om de Indian Nations te verdrijven dan het leger kon in vijftig jaar. De buffalo was bijna een goudkoorts. Treinen vervoerden alleen nog buffalo huiden naar het Oosten, miljoenen huiden in die tijd. De tong en de horens werden een statussymbool, net zoals de huiden. Kon je een bizon eten of een huid dragen dan was je “iemand”. Veedrijvers reden van Noord naar West, en zochten de bizon kuddes. Een kudde bizons kon een camp overdonderen en alles vernietigen, de cowboys hielpen de kuddes hun dood tegemoet te drijven, door bijvoorbeeld in ravijnen of naar opwachtende jagers.

skinned buffaloIn 1855, leefden er nog maar 500 bizons. Maar de bizon is weer terug !!!! Op dit moment zijn er nu zo’n 350.000 bizons in North-America. Sommigen leven in kuddes zodat het publiek ze kan zien, en de rest leven in vrijheid of op prive-grond bij mensen die van ze houden en deze dieren respecteren.