De Geestenzoeker

De Indianen geloven dat de dood van een mens zijn ziel ergens op aarde of in de hemel is, ze weten niet precies waar, maar ze zijn er zeker van, dat zijn ziel nog bestaat. Er hangt een waas van mysterie over dit, veel ervan heeft te maken met de mysterieuze aard van de Noord-Amerikaanse inheemsen die wij per abuis Indianen noemen. Ze geloven dat de geesten overal zijn en zich soms kenbaar maken aan hun vrienden, maar ze hebben nooit tot hen gesproken, tenzij misschien in hun dromen.

Gourd rattle Rots tekening

Over Indiaan zijn heb ik het over kunst…..of eigenlijk over de kunstvoorwerpen die door deze stammen zijn gemaakt in de negentiende eeuw en daarvoor. Vreemd genoeg bestaat er geen enkel woord in de honderden Indiaanse talen, dat in de buurt komt van ons begrip kunst. Wat betekent dit? Zij bedreven geen kunst alleen voor de kunst zelf. In het traditionele Indiaanse denken is er geen scheiding tussen kunst en leven of wat mooi is en wat functioneel is. Kunst, schoonheid en spiritualiteit zijn zo nauw verbonden met het dagelijkse leven dat er geen woorden kunnen zijn om ze te scheiden. Ook is er geen Indiaans equivalent van ons woord religie. In de taal van de Lakota Sioux zien we de term Wakan-Tanka, wat vertaald kan worden als ´Groot Mysterie´, maar er is meer dan dat.

Zwarte Eland, de vaak geciteerde Lakota medicijnman, had het volgende te zeggen: "Er komt vrede in de geest van de mensen als ze zich bewust worden van hun verhouding, hun eenheid met het universum en al zijn krachten, en dat dit centrum eigenlijk overal is, het is in ons allen." Voor de Indianen is alle leven heilig, een deel van de oneindige, zich vernieuwende cirkel, dat hun kosmologie doordringt en bepaalt. Een essentieel element in deze cirkel is hun relatie met het land-hun eerbied voor Moeder Aarde. Voor hun eerste contact met Europese “kolonisten”, hadden de inheemse stammen geen begrip voor eigendom van het land. Eerder zagen ze zichzelf als hoeders van een rijk, dat individuele eigendom ontkende, en nog belangrijker, er geen waarde aan toekende. Dit wordt typisch verwoordt met een welsprekendheid door een opperhoofd van de Blackfeet:

"Ons land is meer waard dan geld. Zolang de zon schijnt en het water stroomt, zal dit land hier zijn om mens en dier te voeden, daarom kunnen we dit land niet verkopen. De Grote Geest heeft het hier voor ons neergelegd en we kunnen het niet verkopen, want het behoort ons niet". Voor de binnendringing van de blanke “beschaving”, was het bij Indianen gebruikelijk om voedsel, kleren, paarden, vaak hun meest geliefde bezittingen weg te geven. Het was belangrijk voor hen dat iedereen genoeg had om te kunnen leven. De obsessie van de blanken met het vergaren van materiele goederen verbaasde hen en leidde tot de rake opmerking van Zittende Stier; de beroemde oorlogsleider van de Sioux. "De blanke man weet hoe hij alles kan maken, maar hij weet niet hoe hij het moet verdelen."

Gemini Indiaan tooi

Voorbij

De Indiaanse welsprekendheid houdt zeker verband met hun mondelinge traditie – een traditie die in deze tijd, waarin zoveel geschreven is en zo weinig herinnerd wordt, moeilijk te begrijpen is. Ze hadden geen geschreven taal tot de blanken kwamen en hun zeiden dat ze er een nodig hadden. Velen waren begaafde sprekers – zoals opperhoofd Seattle, opperhoofd Joseph, opperhoofd Luther Standing Bear en natuurlijk Zwarte Eland. Anderen waren gewoon bot. Washakie, een opperhoofd van de Shoshone, werd ongeduldig van het luisteren naar de blanke bureaucraten, die langdurig spraken over het veranderen van zijn mensen in boeren. Hij brak de discussie abrupt af met deze uitbarsting: "Verdomde aardappelen!"
In 1887 was dat, toen de gedwongen aanpassing van deze trotse mensen in alle delen van het land onder de arrogante banier van ´Manifest Destiny´ al begonnen was. De symbolische laatste klap in de onderwerping van de Amerikaanse Indiaan kwam in 1890 met de moord op Zittende Stier, het einde van de Geestendans ( een niet-gewelddadige religie, die door de blanken totaal verkeerd werd begrepen ) en het bloedbad op enkele honderden Sioux mannen, vrouwen en kinderen bij Wounded Knee Kreek, Zuid Dakota. Zwarte Eland, die de beproeving overleefde, herinnerde zich de verschrikking van dat incident met bloedstollende helderheid: En dus was het allemaal voorbij. Op dat moment wist ik nog niet, hoeveel er voorbij was. Als ik nu terugkijk vanaf de heuvel van mijn ouderdom, kan ik nog steeds de afgeslachte vrouwen en kinderen zien, opgestapeld en verspreid langs het kronkelende ravijn, zo duidelijk als toen mijn ogen nog jong waren. En ik kan zien dat er iets anders gestorven is in die bloedige modder, en begraven in de sneeuwstorm. De droom van een volk is daar gestorven. Het was een mooie droom…. De cirkel van de natie is gebroken en verstrooid. Er is geen middelpunt meer, en de heilige boom is dood.

Op zoek naar geesten

chippewa abmask

Noem me geestenzoeker! Want ik ben nooit zonder dromen. Als pulserende kristallen sterren op obsidianen nachten, begeleiden dromen mij naar de plaatsen waarheen ik moet gaan, naar binnen draaiend naar mijn diepste binnenste of naar buiten naar machtige levende geesten. Dromen zijn mijn kracht, het onzichtbare spirituele wezen van mijn ziel tastbaar gemaakt. Door hen is genezing mogelijk en aardgebonden zielen kunnen zich verheffen. Stemmen zingen als een eenheid, ze vieren de dans van het leven in mij en ver buiten in de melkweg.

brown catcher Dromen, onafhankelijk van al mijn sterfelijke beperkingen, maken me heel, herstellen elk missend of gebroken deel van mij.Ze spreken gloedvol wanneer mijn woorden bevroren zijn door vrees of besluiteloosheid. Is het vreemd dat dromen, visioenen en traditionele kennis de diepe bronnen zijn waaruit ik put om aloude beelden van het heelal, spirituele wezens en de grote mystieke kosmos af te beelden? Ik kan niet ophouden beelden te vormen, want als ik droom, leef ik. De beelden, die door mijn handen geschapen worden zijn echo’s van de droomstem binnenin mij. Ze zijn het bewijs van mijn droomkracht, want sommige beelden kunnen magisch zijn, te gebruiken om te helen of te vernietigen, hoewel tovenaar zijn niet mijn roeping is. Deze beelden zijn machtig door de krachten die ze vertegenwoordigen of door het materiaal die is gebruikt om ze te maken. De oude duurzame droombeelden die uit mijn handen ontsnappen, zijn niet van mij alleen om te verbergen en te bewaren. Deze beelden zijn levende geesten die uitgaan boven een enkel mensenleven en talloze generatie’s geestenzoekers. Deze krachtige beelden hebben een eigen leven, evenals ik leef volgens mijn dromen. Door deze kennis word ik verrijkt en door deze verrijking droomt mijn ziel.
Noem me Geestenzoeker!!!!

In de loop van hun bestaan waren de naties vruchtbaar. Voordat iets in de cultuur van de naties werd opgenomen, werd met de geestenzoekers en de hele spirituele wereld rekening gehouden.Toegang tot bezielde geesten en het universum werd meer gewaardeerd dan welk materieel goed ook. De weinige bezittingen die mensen hadden waren voornamelijk voor overleving en geestelijke doeleinden. Je ziet het in oude botten en stenen pijlpunten van vroegere jagers van de naties! De met mos bedekte stenen verborgen prehistorische rotstekeningen. Een verlaten grot met zwartberookte sterrezoldering beschermt gewaden van konijnenhuid en vogelveren. Ik, de geestenzoeker had met al deze beelden iets te maken, weetje. Mijn aanwezigheid zal worden gevonden in elk zichtbare, door mensen gemaakte werktuig, voorwerp en woning die verborgen zijn op het oppervlak van dit heilige land. Ik vormde de pijlenpunten die naar de einder werden afgeschoten. Ik zag majestueuze dieren vallen door de kracht van de stenen punten en zichzelf aan de naties geven. De mooie verstilde ogen van het dierenvolk werden kouder en keken naar de volgende wereld, maar hun geesten bleven in de omgeving om te horen dat de naties hen dankten. Ik kerfde het tafereel in de rots en schilderde het op een rotswand. Beelden van donderende bizons, elanden en herten. Want hun lichamen voedden en kleedden mij en hun geesten raakten mij aan en de dromen leidden mij. Het dragen van de huiden van wolven en bizons is alsof hun geesten in mij bewegen. Dan worden de geesten een en ik ben veranderd!

Donkere plaatsen in mijn geest en het heelal vullen zich met licht! Er is een reusachtige spirituele wereld buiten wat wij kunnen zien. De naties hebben dit altijd geweten door hun spirituele afkomst, traditionele kennis, visioenen en dromen.
Noem me Geestenzoeker!
Want ik zie meer in het heelal dan er lijkt te zijn.
Noem me Geestenzoeker!
Want ik ben geen deel van de zichtbare wereld.

Ik vlieg naar de sterren en ik drijf op de mist en de wolken. Tijd heeft geen betekenis voor mij, behalve om het begin van de naties en het middelpunt van de wereld aan te geven. Ik volg een tijdloos mystiek pad waarop ik duizenden jaren geleden geplaatst ben. Het is een pad van heilige mensen die te zien zijn in de dageraad, in de zon, in de maan en in de sterren.

Mijn band met de zichtbare wereld bestaat door het voortbestaan van de naties. Zolang de naties leven, zolang zal ik bij ze zijn. En zolang we bestaan, zal ik dromen – van oude beelden, van spirituele wezens en van het grote mystieke heelal. Ik zal geesten zoeken.